Goedemiddag, kies uw kind bij balie 1 alstublieft.
Het debat over de embryo selectie is naar mijn mening uiterst interessant. Vele zullen zich (deels terecht) afvragen:
WAAR GAAT DIT OVER. Nu, ik denk dat dit hele debat maar om 1 ding gaat: Kunnen ouders straks hun kinderen kiezen?
Embryo’s selecteren om ernstige aangeboren ziektes tegen te gaan. Het is nu al mogelijk –
en dat is toch best oké volgens ons? Embryo’s selecteren voor het geval een kind een gen bezit dat zeker tot een snelle dood leidt – best oké volgens ons. Maar selecteren vanwege
‘alleen maar’ een grote kans op kanker – nee dat dan weer niet.
Het is vrij
tegenstrijdig en dat ziet ook diegene die niet de geloofsovertuiging heeft van Rouvoet en ondergetekende. De aloude vraag of een embryo nou een leven is of niet is naar mijn mening hier niet de hamvraag. Het gaat erom, vinden wij het normaal dat ouders hun kind kunnen vormen door middel van de selectie. Als we dat normaal vinden, welke selectiecriteria vinden we straks aanvaardbaar?
Kleine studie over deze techniek leverde het volgende op. (
voor degene die niet willen weten hoe dit in de praktijk gaat of het al weten, sla deze alinea lekker over)
Pre-implantatie Genetische Diagnostiek (PGD) begint met een reageerbuisbevruchting. (onthouden voor galgje) Na de bevruchting, gaat de eicel zich delen. Nu ontstaan die 8 celletjes die we vaak op foto’s zien. In dit stadium kan men een celletje verwijderen zonder er enige schade aan toe te brengen, waarna de zeven achterblijvertjes zich gewoon verder delen en tot een heerlijk mooi schepsel als jullie zelf ontplooien. De verwijderde cel wordt onderzocht en als het gen er dus niet goed uitziet kan men besluiten de embryo door te spoelen. Als het allemaal koek en ei(cel) is kan er door gegaan worden met de bestaande embryo en komt er een goedgekeurd baby’tje ter wereld na een maand of negen. (dacht ik)
PGD wordt op dit moment alleen in het Academisch Ziekenhuis Maastricht uitgevoerd. (Deze heeft overigens laten weten dat men niets aantrekt van het geouwehoer in Den Haag)
In de VS (waar anders) beoefend men deze techniek echter al veel langer, duizenden screenings per jaar vinden er plaats. Meestal wordt er gekeken naar afwijkingen die meer dan soms in de familie voorkomen maar in 10 procent van de gevallen komen de ouders omdat men absoluut een jongen of juist een meisje wil. Een klein gedeelte van die gekke Amerikanen willen voor hun kind een
reservebroertje invriezen. Mocht er wat gebeuren met hun kind, dan kan piet vrieskist altijd nog invallen of het juiste genetische materiaal verlenen om het kind in leven te houden. Gaan wij Amerika ook op dit punt achterna rennen?
Wij zijn grotendeels het product van onze genen. Ons uiterlijk, ons karakter, onze gezondheid en de manier waarop we uiteindelijk sterven worden grotendeels bepaald door
ons genetisch materiaal. Wat wordt er allemaal wel niet mogelijk. Nu hebben we het over kinderen die zeker snel zullen overlijden. Straks hebben we het over kinderen die echt geen zwakke enkels zullen hebben. De vraag schept het aanbod, dus zullen ouders straks in speciale klinieken naar Balie 1 gaan en een
kind selecteren die vooral goed kan voetballen, slim is, sociaal vaardig is en natuurlijk volgens de laatste mode, dus met die blonde krulletjes en zeker zonder
borsthaar.
En kinderen die ‘zomaar’ verwekt zijn, uit
pure liefde wellicht, kinderen met
een afwijking, een vlekje, een foutje: die zijn niet gewenst en zullen wellicht
als ‘medische missers’ door het leven gaan. Het kan straks allemaal.
En je hoeft niet in God te geloven om te weten dat hier een grens overschreden is.
Toch? Of...
Wat vinden jullie?